Hor Radio-televizije Srbije, jedan od najeminentnijih srpskih vokalnih ansambala, oduševio je publiku 59. „Mokranjčevih dana“ u Negotinu. Pod dirigentskom palicom maestra Srboljuba Dinića, izveo je duhovni i svetovni repertoar iz opusa Stevana Mokranjca, potvrđujući svoju umetničku doslednost i bliskost sa srpskim muzičkim nasleđem.

U duhovnom segmentu, koncert je započeo izvođenjem fragmenata iz Liturgije Svetog Jovana Zlatoustog, među kojima je i veličanstvena „Heruvimska pesma“, jedno od najdubljih i najpoznatijih dela srpske duhovne muzike. Hor Radio-televizije Srbije potom je izveo Opelo, dok je u svetovnom delu programa, publika uživala u interpretaciji Treće, Pete i Sedme rukoveti i autentičnog izraza Mokranjčevog pristupa obradi narodnih melodija.

Nastup je upotpunjen angažmanom brojnih solista: Radmila Vladetić Ivanišević i Vjera Adžić (soprani), Dina Travica i Višnja Dimitrijević (altovi), Nikola Dorić, Radivoje Spasojević, Vukašin Karagunović, Mirko Milanović (tenori), Aleksandar Novaković, Milan Stančić (baritoni) i Miloš Gašić i Darko Manić (basovi).

Utisci nakon koncerta bili su snažni i emotivni, kako za publiku, koja je ansambl tako i za samog dirigenta: „Mokranjac je nešto potpuno specijalno, pogotovu kad ga izvodite u Negotinu. To vam je kao da idete na Svetu Goru… Imam utisak da nam je taj Mokranjac u genima, da ta muzika ne mora mnogo ni da se objašnjava“, rekao je Srboljub Dinić.

Svojim nastupom, Hor RTS-a, koji je u istoriji „Mokranjčevih dana“ ansambl sa najvećim brojem nastupa, ponovo je pokazao zašto se ubraja u najznačajnije čuvare srpske muzičke tradicije i kako Mokranjčevo delo i danas živi – snažno, nadahnjujuće i duboko ukorenjeno u kulturni identitet naroda.

Hor Radio-televizije Srbije osnovan je 1939. godine u okviru Radio Beograda. Prvi šef-dirigent Milan Bajšanski, usmerio je programsku strategiju u pravcu afirmisanja domaće muzičke baštine, kao i značajnih ostvarenja svetske horske literature i vokalnoinstrumentalnih dela. Ona je zadržana sve do današnjih dana, definišući umetničku biografiju ovog ansambla dugu više od osam decenija. Rad Hora posebno su obeležili šefovi-dirigenti Borivoje Simić, Mladen Jagušt, Vladimir Kranjčević i Bojan Suđić. Kroz istoriju Hor je nastupao sa mnogim istaknutim dirigentima i solistima. Učestvovao je na svim značajnim muzičkim festivalima u Jugoslaviji i Srbiji, a ostvario je i uspešne turneje po Poljskoj, Čehoslovačkoj, Mađarskoj, Rumuniji, Bugarskoj, Turskoj, Engleskoj, Francuskoj, Nemačkoj, Austriji, Švajcarskoj, Španiji, Italiji, Grčkoj i Rusiji. Hor kontinuirano deluje i u domenu arhiviranja trajnih zvučnih zapisa, koji se čuvaju u Zvučnom arhivu Radio Beograda. Među njima se posebno izdvaja muzika domaćih stvaralaca, čime ovaj ansambl aktivno deluje u pravcu očuvanja i afirmacije nacionalne kulturne baštine. Hor RTS-a, jedini profesionalni ansambl ovakvog tipa u Srbiji, dobitnik je mnogih priznanja, među kojima su Oktobarska nagrada grada Beograda (1982), Zlatni beočug (1989) za unapređenje kulture i umetnosti grada Beograda, Zlatni beočug (2007) za trajni doprinos kulturi glavnog grada, Muzika Klasika za koncert godine (2014) i Sretenjski orden trećeg stepena, za postignute rezultate u kulturnim delatnostima u 80 godina rada (2019). Repertoar Hora danas obuhvata najznačajnija dela horske literature, kompleksne partiture vokalno-instrumentalne i operske muzike, a neguje i muziku popularnih žanrova. Ovaj ansambl aktivno izvodi i dela savremenih inostranih i domaćih autora, najčešće ih premijerno interpretirajući, a mnoga od njih su mu upravo i posvećena. Repertoar se i dalje proširuje u vidu saradnje sa drugim ansamblima Muzičke produkcije RTS-a, obogaćujući već bogatu zbirku Zvučnog arhiva novim, interpretativno osavremenjenim, snimcima. Široki dijapazon umetničkih stremljenja pozicionirao je Hor RTS-a kao renomirani horski ansambl, prepoznatljivog zvuka i izvođačkog ugleda, koji je aktivno prisutan u srpskom muzičkom životu.

Šef-dirigent Simfonijskog orkestra i Hora RTS-a, Srboljub Srba Dinić (Niš, 1969), potiče iz porodice sa dugom muzičkom tradicijom. Studirao je klavir i kamernu muziku u Beogradu kod Olge Jovanović i Ljubinke Kostović, a dirigovanje u Bonu i Skoplju, kod Volfganga Ota i Saše Nikolovskog. Internacionalnu karijeru započinje 1995. godine u Bazelu i Bonu. Godine 2001. postaje prvi kapelmajstor u operi u Bernu, od 2004. do 2013. deluje i kao šef-dirigent, a od 2007. do 2011. je bio i na funkciji muzičkog direktora te kuće. U periodu od 2013. do 2019. delovao je kao umetnički direktor i šefdirigent Teatro de Bellas Artes u Meksiko Sitiju. Od 2014. do 2019. godine je bio umetnički rukovodilac i šef dirigent Gudača svetog Đorđa. Toj se poziciji vratio 2022. godine. Gostovao je u mnogim operskim kućama širom Evrope i sveta, među kojima su Državna opera iz Štutgarta, Teatro Massimo (Palermo), Savonlinna Festival (Finska),Aalto Theater (Esen), opera u Braunšvajgu, gde je od 2017. na poziciji generalnog muzičkog direktora i šefa-dirigenta državnog orkestra i opere, zatim opere u Zagrebu, Beogradu, Rovigu, Si’anu i druge. Od 2015. godine sarađuje sa festivalom klasične muzike Emira Kusturice na Mokroj Gori. Debitovao je 2019. godine u Teatro Colón iz Buenos Ajresa i Semperoperi iz Drezdena gde je od tada stalni gost. Sarađivao je sa zvezdama svetske operske i koncertne scene, među kojima su Ana Netrebko, Diana Damrau, Agnes Baltsa, Silvija dala Beneta, Liana Aleksanian, Ramon Vargas, Salvatore Licitra, Željko Lučić, Milijana Nikolić, Ivo Pogorelić, Radovan Vlatković, Stefan Dor, Nemanja Radulović, Leticija Moreno, Roman Simović, Juri Bašmet, Narek Aknazarijan, Aleksandar Madžar i mnogi drugi. Među brojnim orkestrima sa kojima je sarađivao ističu se Simfonijski orkestar iz Berna, Simfonijski orkestar iz Bazela (Švajcarska); Državni orkestar iz Drezdena, Štutgarta, Minhenski simfonijski orkestar, Esenska filharmonija, Državni orkestar iz Braunšvajga (Nemačka); Simfonijski orkestar iz Valensije (Španija); Orkestar Pozorišta Masimo, Simfonijski orkestar iz Verone (Italija); Simfonijski orkestar iz Tajpeja (Koreja, Tajvan); Simfonijski orkestar iz Šangaja (Kina); Orkestar Palate lepih umetnosti, Orkestar UNAM (Meksiko); Festivalski orkestar iz Savonline (Finska); Filharmonija iz Buenos Ajresa, Orkestar teatra Kolon (Argentina); Beogradska filharmonija, Simfonijski orkestar RTS, Vojvođanski simfonijski orkestar i drugi. Od 2023. radi kao vanredni profesor na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu, a od sezone 2025. na poziciji je šefa – dirigenta Simfonijskog orkestra i Hora RTS-a. Dobitnik je nagrade Ministarstva kulture Republike Srbije za širenje i promovisanje srpske kulture u svetu.