U Mokranjčevoj rodnoj kući otvorena je izložba fotografija i dokumenata „Renesansa zaboravljenog Petra Stojanovića“ posvećena  životu i radu jednog od najplodotvornijih, ali nepravedno zapostavljenog srpskog kompozitora  s početka 20 veka.–  Gotovo je nepoznat podatak da je Petar Stojanović 1916. Godine u Beču , u jeku Prvog svetskog rata bio proglašen na najboljeg kompozitora. a njegove opere i operete su u drugoj dekadi 20. veka imale i po 200 izvođenja u najznačajnjim kulturnim centrima Evrope- Beču, Pragu, Berlinu, ali i u tadašnjoj Jugoslaviji.  Setimo gde smo mi bili u to vreme, a naš kompozitor dobija najveća priznanja u kulturnim prestonicama Evrope- otkriva nam pijanista Nataša Špaček, autor izložbe.

Petar Stojanović je je jedan od najškolovanijih srpskih kompozitora svog vremena, završio je Muzičku akademiju u Budimpešti, na odseku violine, a potom i Akademiju u Beču, još jednom  odsek violine, ali i dramsku i klasičnu kompoziciju. Bio je i jedan od najplodonosnijih srpskih kompozitora, sa preko  130 opusa, različitih formi. Komponovao je koncerte za kontrabas i orkestar, saksofon i orkestar, što je bilo vrlo neuobičajeno za to vreme, ali i opere, operete, koncerte za klavir.  Takve njegove forme skretale su pažnju širokom auditorijumu i  elitnim muzičkim krugovima.

U Beograd se vratio 1924. Godine, uključio se u rad Beogradske filharminije i orkestra Narodnog pozorišta .  Jedan od osnivača Muzičke akademije u Beogradu 1937. Godine, gde je do kraja radnog veka bio profesor violine.

– Notni materijal kompozitora Petra Stojanovića, nažalost,  nije lako dostupan, a originalne partiture se nalaze na Muzičkoj akademiji. Izložba je plod  dvogodišnjeg istraživanja, koje će nadamo se biti nastavljeno, kako bi srpska javnost otkrila kakvog muzičkog genija imamo  – ističe Nataša Špaček.

Izložba „Renesansa zaboravljenog Petra Stojanovića“ je plod dvogodišnjeg rada Nataše Špaček. Veliki deo materijala je prikupljen od njegovih naslednika koji danas žive u inostranstvu. Izložba je u maju 2018. Prikazana u Mađarskom kulturnom institutu u Beogradu, a potom i u okviru Meseca srpske kulture u Budimpešti.